Ton Stoltenkamp

Ton Stoltenkamp

 

Ton Stoltenkamp

 

Een Groninger kunstenaar die schildert. Landschappen, bloemstukken, portretten, boerderijen en kerken. Maar ook niet achtenswaardige rommel op tafel of in allerlei bakjes; stillevens?

Op geen enkel schilderij is het stille leven te ontdekken en juist al helemaal niet in de stillevens. Daar is het juist een drukte van belang. Het zal nationaal sentiment zijn dat eerst een Groninger kunstenaar de maat wordt genomen met 'De Ploeg'.

 

Maar hoewel zijn werk totaal niet past binnen deze expressieve club, doet hij niet anders dan ploegen en zwoegen. Voor hem is het hard werken om de emotie te beteugelen en die nauwkeurig binnen het schildersraam te houden.

Ook is er niet echt sprake van 'de vrije hand' of 'de losse toets'. Eerder wordt alles gevangen gezet in een stevige en wat knoestige tekening. Dan krijgt op het doek of paneel de wereld zijn plaats in welhaast duidelijk gescheiden gebieden van licht en donker. Vervolgens past een kleurrijk jasje, maar niet om mee te flaneren of om op te vallen.

 

De schilder is een eigenzinnig sociaal democratisch dictator. Al wat het beeld bepaalt krijgt onder strenge leiding evenwichtig de aandacht. Het schilderen is er evenveel en gelijkwaardig als het tekenen. Het zwart en wit, donker en licht, is in balans met de kleur. Tussen het links of rechts kent hij geen onderscheid. Dat het werk toch met veel nuances is verrijkt komt eenvoudig doordat al het arbitraire ploegen en oogsten tot stand is gekomen door iets vastleggen of zoeken, iets aannemen of verwerpen, inclusief de omgang met verf als smeerbaar of ook kneedbaar, en al doende de gezwoegde sporen nog zichtbaar achterlaat.

 

Ton schildert eigenlijk ook niet. Hij is gewoon hard aan het werk. En de onderwerpen, voor zover niet 'het werken'? Dat zijn geduldig lijdende onderwerpen tevens meewerkende voorwerpen. Daarom houdt hij ook zo van hen. Altijd beschikbaar en wachtend aanwezig in de eigen omgeving.

 

Hoe onwaarschijnlijk het ook mag lijken of bekeken, de schilder is geen expressionist. Evenmin een impressionist. Eerder organiseert hij als een hechtend constructivist en legt vast in een combinatie van gewogen voelen en waarnemen.

Hij dingt daarbij niet naar een onverwoestbare ideale wereld als een ijzeren technicus of zachte dromer, maar beziet een levende wereld vol mededogen met het vergankelijke.

De wereld van Ton is als een dood ijsje op het prachtig groene gras !

 

Harjo Martinus

1 augustus 2012 .

 

 

 

Lectus accumsan cras aliquam mattis amit arcu acumsan tempor egestas mauris proin elementum eget id.

Sit integer erat integer volutpat ut conubia tortor fringilla odio consectetuer fig maecenas blandit.

Copyright © All Rights Reserved