Huib van der Stelt

Huib van der Stelt

Je zou je kunnen afvragen, kan je lyrisch worden van het landschap.

Dat hangt er van af wat er zich afspeelt in dat landschap, hoe leeg of hoe vol het is. Waar is dat wat je ziet allemaal uit opgebouwd.

 

Is de lucht egaal van kleur of hangen er mooie schaapjes in. Is het woeste klei die zich een weg baant naar de horizon, of wat?

 

Ik ben van mening dat hoe meer je kijkt naar het landschap (en of dit nu een puur uit natuurlijke elementen bestaat of menselijke invloeden heeft dat maakt niet uit) hoe bijzonderder het eigenlijk is.

 

Of als je 's ochtends wakker wordt, het is winter en de zon scheert langzaam over het land naar boven. De boerderijen worden dan eerst op dat witte driehoekje aan de bovenkant van het dak belicht, waardoor er een gloed ontstaat die bijna zindert van energie, en wil zeggen; “Kom verdorie uit je bed want dit belooft weer helemaal te gek te worden vandaag”.

 

Vaak 's ochtends ben ik zwaar in dubio. Zal ik verder gaan met dat schilderij waar ik mee bezig was of moet ik toch nu weer naar Noordpolderzijl, want ik hoor de ganzen hoog boven in de lucht als ik buiten ben en het licht is nu zo mooi. Het is en blijft een kwelling.

Ik hoop dat dit me alleen maar tot grotere hoogte zal brengen.

 

 

Lectus accumsan cras aliquam mattis amit arcu acumsan tempor egestas mauris proin elementum eget id.

Sit integer erat integer volutpat ut conubia tortor fringilla odio consectetuer fig maecenas blandit.

Copyright © All Rights Reserved